вокны, столі, дзверы  
 • ГЛАВНАЯ • ПОШУК • ЗВАРОТНАЯ СУВЯЗЬ • ГОЛОВНА • ГАЛОЎНАЯ •
СТОЛІ
· Столь
· Пабел столі
· Клеевые столі
· Клееныя столі
· Фарбаваныя столі

іншыя артыкулы...

 
ВОКНЫ
· Перавага ПА
· Аздабленне адхонаў
· З чаго складаюцца ПА
· Як усталёўваюць ПА
· Замер і мантаж ПА

іншыя артыкулы...

 
ДЗВЕРЫ
· Дзверы
· Драўляныя дзверы
· Камбінаваны. дзверы
· Міжпакаёвыя дзверы
· Рассоўныя дзверы

іншыя артыкулы...

ru - ua - by - es - en - fr - de

 
Статистика сайта
Rambler's Top100
 

Вартасці і недахопы драўлянай дзверы

Мы добра ведаем, што лепш жыць за металічнай дзвярамі. Спакайней. Але апынуліся мы як-то раз на адной выставе будматэрыялаў. Пахадзілі паміж стэндамі, пагаварылі з вытворцамі. І падумалі: а чаму толькі металічныя дзверы? Або, як іх яшчэ прынята зваць, сталёвыя, або сейфовые? А што, з драўлянымі ўваходнымі дзвярамі – справа зусім швах? Апыняецца, не, ёсць нядрэнныя варыянты. Да прыкладу, распавялі нам тут адну цікаўную гісторыю…

Вартасці і недахопы драўлянай дзверы

...Дужа паважаў сябе прадпрымальнік сярэдняй рукі Зміцер Віктаравіч П. І як толькі справы яго бізнэсу пайшлі побойчее, тут жа зладзіў сабе сталёвую дзверы. Здавалася, што за ёй і спіцца мацней, і абедаецца апетытней. Ды і жонку з дзецьмі можна спакойна пакінуць хаты – не выкрадуць, калі што, не дай Бог. Увогуле, выклаў Дзіма ў сваё час за сталёвай прыгажуню кругленькую суму. І жыл припеваючи.

Але тут адолелі яго сумневу. Як-то паглядзеў ён сюжэт ва "Часіне". На экране рыдала як раз перад такой дзвярамі адна грамадзянка, зачыніўшы ў кватэры па неасцярожнасці малалетняга сына. Тэлевізійнікі бойка апісвалі, як прыехалі выратавальнікі з МНС, як узразалі дзверы аўтагенам… Далей сюжэт, да ўсеагульнай радасці, скончыўся добра: ребеночка выслабанілі, матулю суцешылі. Праўда, што потым сямейства рабіла з знявечанай дзвярамі – не паказалі. Але і так зразумела, што прыйшлося змяняць.

А калі, Божа захавай, здарыцца ў кватэры пажар або выбух? Тады металічную дзверы закліноўвае і перакошвае. Адным словам, бізнэсмэн Дзіма дужа задумаўся. І успомніў добрым словам старую драўляную дзверы! Трэба сказаць, "у мінулым жыцці" ён быў інжынерам і таму, успомніўшы назапашаныя ў інстытуце ведання, падумаў: "Ды няўжо прагрэс не дайшоў да таго, каб і драўляныя дзверы можна было бы зрабіць надзейна, нашпігаваць іх добрымі замкамі і сістэмамі аховы?!" І пайшоў шукаць праўду аб драўляных дзвярах. Трэба сказаць, далёка ісці не прыйшлося. Шмат новага распавялі яму літаральна ў суседняй краме. Самае галоўнае – стала зразумела, што ўваходныя драўляныя дзверы ў прыродзе існуюць. Пытанне, якія? Крамнага мэнэджара клікалі Миша, хлопец трапіўся тлумачальны і гаманкі. Паслухаем і мы з вамі.

Пра афрыканскую вільгаць і сібірскія маразы

– Скажу так: дрэва – матэрыял жывы і капрызны. Драўніна дыхае, убірае вільгаць, а таму можа памяняць адценне, форму, парэпацца, згніць, нарэшце! У сваё час, даўней, для інвентара, мэблі або будаўніцтвы хаты была свая тэхналогія выбару: улічваліся век дрэва, яго смолистость, месца нараджэння, стан кары і кроны. Зараз знаўцаў амаль не засталося. На дрэваапрацоўчыя прадпрыемствы ў асноўным паступае тая драўніна, якую лягчэй купіць. Тут ужо кожны вырашае сам – браць яму, да прыкладу, беларускі дуб або няма. Бо бывалі выпадкі, калі па экалагічных стандартах партыі беларускага дуба прызнаваліся непрыдатнымі з-за падвышанага ўзроўня радыяцыі.

– А няўжо з-за межы не можа паступіць "падазроная" драўніна?

– Яшчэ як можа! Але сумленны вытворца сваёй рэпутацыяй рызыкаваць не стане. Так што калі не жадаеце абдурыцца, патрабуйце ў фірмы дакументы аб "радаводу" дрэва (гэта значыць дзе гэтую дзверы выраблялі, дзе бралі драўніну для яе) і сертыфікат на адпаведнасць экалагічным нормам. А яшчэ лепш – самі праверце матэрыял "на радыяцыю". Зрабіць гэта, дарэчы, проста: радыяцыйны дазіметр павінен быць у кожнай фірме, якая займаецца вырабам вырабаў з дрэва.

– Я вось чуў, што драўляныя дзверы "вядзе"?

– Бывае. Таму праверце "вільготнасць" дзверы. Для гэтага ў краме павінен быць так званы штырьковый ігольчасты вымяральнік (вам яго павінны даць па першым патрабаванні). Калі не даюць – значыць, чагосьці баяцца. Я бы з такім вытворцам не звязваўся.

Так, дарэчы, шматлікія пытаюць, чые дзверы лепш – нашы або імпартныя? Асабіста я лічу: колькі фірмаў, гэтулькі і меркаванняў. Адны лічаць, што ў Расеі для выраба дзвярэй можна выкарыстаць толькі лес нашага кліматычнага пояса. Маўляў, гэта важна, каб драўніна потым не "капрызіла", абвыкаючы да новых умоў. У сярэдняй паласе вільготнасць "роднага" добра высушанага дрэва складае 6–8%, у залежнасці ад пароды (дуб – 6%, хвоя – 7–8%). Праўда, якая паступае, напрыклад, з Азіі дошка лічыцца высушанай, але цяжка прадказаць, як яна сябе павядзе ў Падмаскоўе? Ды і потым, чаго граху ўтойваць, шматлікія пастаўшчыкі тураць нам халтуру ("мокрую" дошку). Такія дзверы як раз і "вядзе". Колькі разоў было: адкуль-небудзь з Афрыкі прыходзяць пароды з вільготнасцю 18%. Зразумела, што з такой дзвярамі потым будзе шмат марокі. Але некаторыя фірмы ўсё жа аддаюць перавагу замежную сыравіну.

Або яшчэ: іншы раз дзвярэй літаральна плачуць.

– А гэта яшчэ што такое?

– Такая няўдача адбываецца, калі падвышаная смолистость дрэва. Але цяпер такія пароды амаль не выкарыстаюць. Да прыкладу, добрым сырцом лічыцца лістоўніца, але яна ўжо балюча смалістая. Калі такую драўніну не падвергнуць дарогай і працаёмкай апрацоўцы (а гэты працэс не ўсім прадпрыемствам даступны), то пад сонечнымі прамянямі дзверы можа "заплакаць", губляючы смаляныя слёзы і руйнуючы лакафарбавае пакрыццё. Вось і ігнаруюць лістоўніцу вытворцы. Як і елку.

– Нам на Новы год больш дастанецца!

– Аб, дарэчы! Добра, што нагадалі аб зіме і маразах. Пры якой тэмпературы расло дрэва – для будучай дзверы не апошняя рэч. Калі стукне мароз градусаў за трыццаць, ды яшчэ калі пастаіць такая холодина дзён некалькі, то дрэва чарнее. (Так, паміж іншым, ужо было ў лядоўні зімы 40-х гадоў. Тады папакутавалі шматлікія расійскія лясы.) Пры распілоўваннях счарнелыя пласты прыходзіцца выдаляць (інакш яны хутка пачнуць руйнавацца). А гэта фірмам вельмі накладна. Вось і закупляюць яны дрэва ў цёплым Краснадарскім боку. Для мінімізацыі адыходаў, як гаворыцца.

Мала таго, змена часоў года таксама ўплывае на фактуру драўніны. Напрыклад, узімку дрэва практычна не расце, "спіць", а з наступам цеплыні прачынаецца і пускае ўцёкі. У месцах "абуджэнні" утворацца скрыўленні ствала і сучкі. А да іх патрабуецца дадатковая ўвага пры апрацоўцы драўніны. (Нагадаеце, я яшчэ вам аб гэтым распавяду поподробней.) У "вечназялёных" краінах дрэвам жыць камфортней і сучков у іх менш. Вось і атрымліваецца, што афрыканскія і азіяцкія дрэвы прасцей апрацоўваць і, адпаведна, дошкі з іх парый танней. Чым не аргумент у іх карысць? А калі ўлічыць, што шматлікія расійскія спажыўцы больш давяраюць замежным фірмам, то выснова напрошваецца сам сабой.

– Ну добра, з месцам вызначыліся, зараз можам, нарэшце, выбіраць дзверы?

– Не спяшаецеся. Далей – сушка. Калі сушка была так сабе, то і дзверы атрымаецца нікуды не прыдатнай. Па драўняных "капілярам" цячэ "драўняная кроў". Але добрыя гэтыя сокі толькі ў жывым дрэве. Дык вось, як раз сушка зніжае рух драўняных сокаў (па-прафесійнаму – "сокодвижение"). Сушыцца драўніна натуральным або прымусовым (паскораным) спосабамі. Пры натуральнай сушцы дрэва вытрымоўваюць у сухім якое ветрыцца памяшканні на працягу строга вызначанага тэхналогіяй тэрміна (максімум 50 гадоў, а ў сярэднім – 5–10 гадоў). Важна не пересушить пароду!

Пры паскоранай сушцы з драўніны выдаляюць лішнюю вільгаць, перыядычна награваючы і астуджаючы дрэва. Працэс аўтаматызаваны і, можна сказаць, агорнуты таямніцай (у тым сэнсе, што сваё ноў-гаў адмыслоўцы дбайна хаваюць). Лічыцца, што натуральная сушка больш надзейная. Але ўмоў для яе практычна няма, ды і чакаць доўга! А таму, калі ў які-небудзь гандлёвай фірме вам скажуць, што драўніна высушаная выключна натуральным шляхам, не верце! Працэс-то гэты доўгі, а стала быць, нятанны. Хутчэй за ўсё, было так: 3–4 гады распілаванае на дошкі дрэва ляжала пад які ветрыцца падстрэшкам, а затым падвяргалася прымусовай сушцы. Вось вам і натуральная сушка.

– Зараз-то ўсё?

– Няма яшчэ. Пасля сушкі пачынаецца дужанне за абарону далікатнай драўніны ад вонкавых ворагаў. Гэта свайго роду макіяж для дрэва. Прычым, як розная касметыка ўжыюцца для сухой і тоўстай скуры, так і рознымі растворамі і метадамі апрацоўваюць дуб і хвою. Галоўнае – каб рэчыва не ўтрымоўвала канцерогенов. Некаторыя фірмы спачатку наносяць на дрэва пласт супрацьгрыбковага раствора, затым – воданепрымальную эмульсію або фарбу для дрэва. А ужо потым пакрываюць некалькімі пластамі празрыстага лаку.

– Але на трываласць, як я разумею, усе гэтыя касметычныя тонкасці не ўплываюць?

– У сэнсе трываласці – так, але сур'ёзныя вытворцы, да таго як вырабіць на дзверы апошні глянец, "вядзьмараць" над драўнінай, каб надаць ёй вялікую трываласць. Каб ваша драўляная дзверы ўжо сапраўды магла супернічаць з металічнай. Раней лепшым спосабам было вымочванне (тапленне). Дуб, да прыкладу, некалькі гадоў вытрымоўвалі пад вадой. Такі тапляк і сякера-то браў з працай. Усё ведаюць, што пабудаваныя 100 і нават 200 гадоў назад хаты з тапляка каштуюць дагэтуль. Дарэчы, падмурак першага храма Хрыста Выратавальніка таксама на тапляку быў складзены.

Але ў наш час тапляк хутчэй выключэнне, чым правіла. Але пазнаць, як апрацоўвалі драўніну для вашай будучай дзверы, можна. Сур'ёзны вытворца (калі захочаце) адвядзе вас у цэх і растлумачыць, што да чаму. Не расчыніць толькі сакрэтаў, якімі могуць скарыстацца канкурэнты.

– Але гэта жа суцэльная марока! Гэта што жа – я ўсё павінен кантраляваць? Няўжо нельга прыйсці на фірму, прачытаць тамака нейкую паперу з подпісам адказнай асобы, што, маўляў, ваша дзверы, грамадзянін, складаецца з тога-то і тога-тое, што яна не разваліцца праз год і не створыць вакол сябе падвышаны радыяцыйны фон. Каб у выпадку чаго потым сказаць: "Грамадзянін добры, туры грошыкі зваротна, ды яшчэ і штраф прыплаці за зман працаўнікоў!" Ці можна зрабіць так, каб потым не тлуміць галаву і не высвятляць пра тую дзеравяку, якую сушылі – не досушили, мардавалі – не доморили?

– Нажаль, але поўнай гарантыі, што не ашуканы, усё роўна няма. Шматлікія фірмы ведаюць, што наш чалавек паперы больш, чым самому сабе, верыць. Вось і маюць усе неабходныя сведчанні і сертыфікаты. Бывае, і ліпавыя. Так што асноўны паказчык якасці – усёткі рэпутацыя фірмы. Калі скарг у яе заказчыкаў на працягу некалькіх гадоў няма – значыць, усё нармалёва і папяровым пацверджанням можна верыць. Дарэчы, калі фірма не толькі рэалізуе "драўляную прадукцыю", але і сама яе вырабляе, гэта для яе вялікі плюс. Кліент сам можа паглядзець, дзе, на якім абсталяванні і як выконваецца яго замова.

– Добра, якасць драўніны мы пракантралявалі. А саму-то дзверы як пры куплі праверыць? Раптам праз месяц-іншай праблемы пачнуцца?

– Праблем не будзе, калі шляхта самае галоўнае аб яе "унутраным будынку" і аб тым, як павінна выглядаць "правільная" драўляная ўваходная дзверы. Дарэчы, мы часта пытаем у пакупнікоў, чаму яны жадаюць менавіта драўляную дзверы. Часцей за ўсё адказ простай: падабаецца, абвыклі да такіх дзвярэй з дзяцінства! А акрамя таго, ад сябе дадам: трывалыя яны сталі, паміж іншым, не цоту ранейшым, савецкім.

Вартасці і недахопы драўлянай дзверы

1 – ушчыльняльная пракладка
2 – шырокавугольнае вочка 180°
3 – вертыкальныя якія ўзмацняюць профілі "Амега"
4 – унутраная ізаляцыя
5 – верхні замыкальны стрыжань
6 – сталь з гальванічным цынкавым пакрыццём
7 – аўтаматычны рухомы ўшчыльняльнік парога
8 – ахоўны стопор
9 – цыліндравы замак
10 – патэнтаваны отклоняющий блок "ARTIGLIO"
11 – рэгуляваныя завесы
12 – нерухомыя противосъемные шыпы
13 – ашалёўка з нержавеючай сталі
14 – якая рэгулюе шруба ўшчыльняльніка парога
15 – група незваротнага прывада
16 – утулка прыёмная падлогавая

– Я зразумеў: сёння драўляную дзверы можна зрабіць не меней надзейнай, чым сталёвую.

– З адной толькі абмоўкай: нажаль, драўляную дзверы, нават самую трывалую, усёткі могуць падпаліць! Але затое сталёвую можна падарваць! Але гэта ўжо як лёс распарадзіцца… Так, дык вось, трывалая драўляная дзверы – гэта дзверы з масіва.

– Гэта значыць з суцэльнага кавалка дрэва?

– А вось і няма. Калі гаворка ідзе аб якаснай уваходны драўлянай дзверы, выкананай па сучаснай тэхналогіі, то пад масівам разумеюць злепленыя кавалкі драўніны адной пароды.

Вартасці і недахопы драўлянай дзверы

– А у чым тады сэнс? Я-то заўсёды лічыў, што самая надзейная дзверы – з суцэльнага кавалка дрэва.

– Гэтая ўсеагульная памылка. Дзверы, вядома, можна зрабіць і з суцэльных кавалкаў, але, запэўніваю вас, яе неўзабаве "павядзе" (гэта значыць яна дэфармуецца і парэпаецца ад перападаў тэмпературы і вільготнасці). А клееная дзверы збіраецца так, каб брускі (калі яны і пачнуць дэфармавацца) "цягнулі" бы дзверы, не даючы перакрыўляцца самой канструкцыі. На месцы злепвання палатна застаецца невялікае зубчикообразный шво (адмыслоўцы завуць яго "зубчасты микрошип"). Такі клеены стык робіцца на станках, і зламаць яго значна складаней, чым аднастайную дошку.

– Вы прасілі нагадаць аб сучках. Нагадваю. На погляд дылетанта, глядзяцца яны хораша...

– Для ўваходнай дзвярэй, ясная справа, найважнейшае – трываласць. Таму калі вы бачыце, што дзвярное палатно ўсё ў сучках, задзірынках і ў смаляных кішэнях, рада адзін: не глядзіце на яго зусім! Такая дзверы доўга не праслужыць. Сучкі трэскаюцца і выпадаюць, а з смаляных кішэняў са часам выходзіць смала. Дзверы пры гэтым губляе і прыгажосць, і трываласць.

На прыстойнай фірме ўсё гэтыя "пошасці" выразаюць. Калі вытворца даказвае заказчыку, што сучкі ў дзверы пакінутыя для прыгажосці, што яны адмыслова апрацаваныя і не небяспечныя, ведайце: вас падманваюць. І 100-адсоткавай гарантыі трываласці самавіты вытворца вам не дасць. А для прыгажосці…. Вось французская фірма "Розьер" (Roziere) прапаноўвае мадэлі "пад даўніну". Іх дзвярэй адмыслова апрацаваныя такім чынам, каб яны выглядалі "грубообработанными": на іх бачныя як бы расколіны і выбоіны. Але гэта – "дэкарацыя" для прыгажосці і аматараў "даўніны". Ствараецца ўражанне, быццам бы дзверы прывезеная з сярэднявечнага замка. За прыгажосць і якасць з вас возьмуць больш 1500 даляраў ЗША.

Дарэчы, аб коштах. Назваць нават сярэдні кошт практычна немагчыма. Яна залежыць ад пароды дрэва, памеру дзвярэй, мадэлі, кошты дастаўкі, аксэсуараў. Па самых прыкладных падліках, мы маем у выглядзе кошт базавай аднастворкавай мадэлі (вышыня каля 2 м, шырыня не больш 1 м, таўшчыня дзвярнога палатна 50 мм).

Але ў любым выпадку дзверы з масіва – даражэйшая (але і больш трывалая), чым, напрыклад, шпонированная дзверы.

Асяродак шпонированной уваходны драўлянай дзверы складаецца з ДСП або МДФ, а звонку – пласт (прыкладна 0,5 – 1 мм) сучаснасці дрэва. Па-іншаму гэты пласт яшчэ завецца фанераванне (ён жа шпон).

– Так, можа, лепш з такой дзвярамі не звязвацца ад граху?..

– Ну чаму жа? Па трываласці МДФ не саступае дрэву. Да таго ж, МДФ, у адрозненне ад дрэва, практычна не дэфармуецца.

– А можа, тады ў мэтах эканоміі замовіць саму дзверы з масіва, а пушцы – з МДФ?

– Не раю. Дзвярная скрынка павінна быць з таго жа матэрыялу, што і сама дзверы. Інакш альбо завесы будуць выскокваць (калі дзверы цяжэй трымальнай яе асновы), альбо закліноўваць будзе або, наадварот, са часам шчыліны з'явяцца.

Ідзем далей. Сабраную дзвярную канструкцыю (дзверы + скрынка) па вашым жаданні могуць апрацаваць супрацьпажарнымі або супрацьгрыбковымі рэчывамі. І залакировать. Нагадваю, што лак павінен быць абавязкова для вонкавых прац, каб потым ад холаду не полопался. Калі дзверы пафарбаваная, то ўсё роўна павінна праступаць драўняная тэкстура (малюнак дрэва). Бо тэкстура – гэтае галоўнае ўпрыгожванне драўлянай дзверы. У кожнай пароды тэкстура свая.

– Я бы дубовую ўсё жа абраў. Надзейней як-то, усёткі стагоддзямі з яго рабілі...

– Ну, стагоддзямі і з іншых парод рабілі: з хвоі, вішні, клёну, нават бярозы – усё па-свойму добрыя. Тут як раз дзела густу і жаданні кліента. Кожную драўляную дзверы можна зрабіць так, каб максімальна застрахавацца ад "іншароднага" уварванні.

Дрэва супраць сталі, або Вынахад знойдзены

– На драўляную дзверы можна паставіць тыя жа сістэмы аховы (прасцей кажучы, замкі), што і на металічную. Да прыкладу, не пожадничать і ўрэзаць замак тыпу "Кале" (Kale, Турцыя), "Мультилок" (Mul-t-lock, Ізраіль), "Клас" (Расея) і т.п. А можаце паставіць цэлую сістэму замыкання, калі адным паваротам ключа язычкі замкаў выпускаюцца адразу ў тры бакі (убок, уверх, уніз). Асоба небяспечныя ставяць электронныя замыкалыя прылады. Можна наогул паставіць противосъемные завесы, унутраную зашчапку, сістэму відэаназірання і інш.

Карацей, драўляную дзверы можна забяспечыць любымі заваламі, сапраўды гэтак жа, як і металічную. Нажаль, але супраць пластыкавай выбухоўкі ніякія завалы не дапамогуць, а злодзей працуе ціха і таму яму ўсё роўна, у які дзвярах замакрэў адчыняць. А вось ад хулігана, буянага суседа і вулічнай шпаны сучасная драўляная ўваходная дзверы суцэль (і надзейна) абароніць.

Хоць ёсць яшчэ адзін радыкальны сродак абароны: можна замовіць камбінаваны варыянт, калі звонку дзверы драўляная, а ўсярэдзіне – металічная. І нават першагатунковую шумаізаляцыю можна замовіць. Але такія паслугі ацэньваюцца даражэй, і ўсё гэта раю загадзя абгаварыць, заказваючы ўваходную драўляную дзверы. Абіўку (колер і пароду шпону) таксама можна замовіць па жаданні, з розных парод дрэва. Да прыкладу, абіўку з дрэва пароды сапель (гатунак чырвонага дрэва)! Кошт такой камбінаванай дзверы айчыннай вытворчасці вагаецца ў межах 1000 – 2000 даляраў ЗША, але якасць не саступае імпартнаму.

– Так, а як справа ідзе, калі раптам пажар?

– Ну, падчас пажару сталёвую дзверы можа заклінаваць: метал пашыраецца і дэфармуецца пры награванні. Тыя жа праблемы могуць паўстаць, калі ў вас камбінаваная ўваходная дзверы (деревометалл). Але італьянская група "Диер" (Dierre) прадумала варыянт адмыслова для такіх выпадкаў. (Яе прадукцыю, гэтак жа, як і прадукцыю італьянскай фірмы "Гарофоли" (Garofoli), распаўсюджвае ў Расеі фірма "Итаком".) Дык вось, у іх пад абіўкай з натуральнага дрэва схаваная металічная, але дзверы. Менавіта дзверы, а не каркас або ліст металу, як у дзвярах большасці іншых фірмаў.

Вартасці і недахопы драўлянай дзверы

Прычым таўшчыня металу ў гэтых італьянскіх дзвярах не меней 2 мм. Італьянцы гарантуюць, што пры пажары такую дзверы не перакосіць. Прынамсі пару гадзін праблем не будзе. За гэты час, будзем спадзявацца, пажарнікі ўжо прыедуць і вас выратуюць. Дарэчы, аднымі з лепшых супрацьпажарных дзвярэй "Диер" лічацца дзверы іх даччынай фірмы "Треди" (Tredi).

Акрамя таго, дзверы камплектуюцца ўнутранымі термоизолирующими і гукапаглынальнымі панэлямі. Шумаізаляцыя дасягае ў сярэднім 36 дэцыбел. Прасцей кажучы, п'яны дэбош на ўсходах вы не пачуеце, нават у начной цішыні. Ну і, вядома, у камплекце ёсць вочка, зашчапка, ланцужок (або ахоўны стопор) і противосъемные загваздкі.

А яшчэ ў такіх дзвярэй ёсць рэдкая асаблівасць – рухомы ўшчыльняльнік парога. Выглядае гэты цуд тэхнікі так. Ён мацуецца да ніжняй кантавой часткі дзвярэй. Калі дзверы зачыненая, ушчыльняльнік упіраецца ў падлогу, спыняючы скразнякі і пыл. Варта жа прыадчыніць дзверы, як ушчыльняльнік аўтаматычна прыбіраецца ўнутр дзверы. Прыгажосць!

Так, вось яшчэ што! У кожнай дзверы "Диер" маецца блок "Миа" (Mia). Што гэта значыць, цяпер растлумачу. Гэты блок дазваляе змяняць ключы, не змяняючы ўвесь замак. Дапушчальны, вы страцілі ключы, або, не дай Бог, у вас іх выкралі – вы толькі заменіце стары блок і старыя ключы новымі. Вельмі зручна і без клопатаў!

На фірме ёсць розныя варыянты замкаў: ад базавых мадэляў з цыліндрам і падвойнай бародкай да электронных – з мільярдам камбінацый або механічных – з перфараванай карткай. Узмоцненая дзверы з электронным замкам і электрапрывадам абсталяваная сістэмай "Элетра" (Eletra). Больш таго, у фірме "Итаком" можна пры жаданні замовіць больш 200 мадэляў металічных і драўляных дзвярэй з разнастайнай абіўкай з дрэва. У тым ліку і па індывідуальным праекце.

– Так, дарэчы, а колькі мне ўсяго гэтага задавальнення прыйдзецца чакаць?

– Давайце падлічым. Разам з замерам, выбарам аксэсуараў і жаданага дызайну масіўную драўляную дзверы па індывідуальнай замове робяць не меней 20-ти дзён. Час сыходзіць на прэсоўку, сушку і іншыя не якія залежаць ад майстра чакання. Для камбінаванай дзверы тэрмін паменш – усёткі абабіць дрэвам жалезная падстава прасцей, чым працаваць з масівам. Калі фірма прапаноўвае ўжо гатовыя экспанаты, то час у асноўным сыходзіць на транспартоўку. Калі дзверы вырабляецца за мяжой, то прыйдзецца чакаць прыбыцці партыі.

– А калі я абяру ўжо гатовую мадэль і папытаю падагнаць яе пад свае памеры...

– Не раю. Некаторыя фірмы сапраўды прапаноўваюць ужо гатовыя мадэлі. На выстаўным стэндзе такія дзверы глядзяцца нядрэнна. Але калі такую дзверы пачынаюць "падганяць па постаці", яна, як правіла, губляе прыстойны выгляд. Таму лепш замоўце і пачакайце.

Давайце лепш я вам распавяду аб аксэсуарах! Таму як іх вялікае мноства. Калі дзверы цяжкая (больш 50 кг), то завесы патрэбныя трывалыя і лікам больш двух. Металічныя дзверы, аббітыя шпонам (з масай больш 100 кг), дапаўняюць падшыпнікам. Мацуецца падшыпнік на саму дзверы са боку замочнай свідравіны (на самы верх), а ў дзвярной скрынцы на гэтым жа ўзроўні пад яго ўладкоўваецца гняздо. Падшыпнік дазволіць дзверы вольна зачыняцца нават пры малаважным уляганні хаты. Кошт на такую дзверы складае 1500– 2000 даляраў ЗША.

Не забудзьцеся правільна абраць ручку. Ручка для ўваходнай дзвярэй павінна адрознівацца "устойлівасцю да тузаніны". Лепш, каб металічная ручка была заизолирована – тады ўзімку рукі не примерзнут (для ворагаў можна прыдумаць іншыя варыянты: напрыклад, са снимающейся ізаляцыяй – жарт). Некаторыя фірмы прапаноўваюць выкарыстаць ручкі з драўлянай устаўкай. Таксама нядрэнны варыянт. Але паставяць і тое, што вы ім прынясеце, – хоць ручку ўласнага выраба. Асабіста мне падабаюцца ручкі з паліраванай латуні, сёння такіх шмат у продажы самых розных фірмаў-вытворцаў.

А калі вы жадаеце надзейна абараніць хату ад скразнякоў, вулічнага пылу і шуму – усталюеце ў дзвярной скрынцы адмысловую пракладку з унутраным рабром калянасці і адмысловым трымальнікам па ўсёй даўжыні пракладкі. Такі трымальнік укладваецца ў адмысловую пазу, наяўны ў дзвярной скрынцы.

– Зразумеў. Так, а вочка ў такі дзвярах ужо ёсць або трэба асобна купляць?

– Часцей за ўсё вочка ўжо ўсталяваны, прычым так званы "рыбіна вока" дазваляе бачыць "наваколлі" досыць добра. Так, калі дзверы цяжкая, не забудзьцеся пра "даводчык" – ён дазволіць дзверы самастойна зачыняцца.

– Кажуць, што драўляная дзверы, як і жанчына, кахае ласку...

– Гэта ды. Драўляную ўваходную дзверы трэба кахаць і песціць. Калі яна выходзіць прама на вуліцу, нядрэнна бы зрабіць брыль, які засцерагае яе ад сонца і дажджу. Добра, калі ў хаце ёсць электронная сістэма мікраклімату, якая падтрымлівае патрэбны ўзровень вільгаці і тэмпературы, – у такіх умовах выраба з дрэва доўга захаваюць сваё першапачатковае аблічча. Дарэчы, самавітыя фірмы гарантуюць спраўную працу сваёй прадукцыі ад 10 да 15 гадоў.

І апошняя рада. Запомніце: чым цямней фарба, якой пафарбавалі дзверы, тым даўжэй захоўваецца драўніна.

Зараз усё зразумеў. Лічым: самая танная, айчынная, але якасная дзверы з масіва абыйдзецца мне прыкладна ў 1000 даляраў. За тыя жа грошы магу купіць такую жа французскую з МДФ. Калі буду заказваць з якімі-небудзь "наваротамі" – будзе даражэй. Магу ісці плаціць?

Ну, калі ўжо вызначыліся, што менавіта вырашылі замовіць, чаму бы і няма?

На тым і расталіся. Не ведаем, што абраў наш герой, але праз некаторы час уваход у яго кватэру ахоўвала надзейная цвярдыня – новая ўваходная драўляная дзверы. Чулі, што абыйшлася яна яму ў 2000 даляраў. Зараз Дзіма, як і ў ранейшыя часы, салодка спіць і апетытна есць. А калі выходзіць з хаты, абавязкова далікатна, як маладой палюбоўніцу, пагладзіць рукой гладкае цёплае драўлянае "цела" без сучков і задзірынак.

крыніца: Інтэр'ер Вашага Хаты



Дадаткова на дадзеную тэму:

Што такое сучасныя дзверы?
Падвесная рассоўная дзверы
Усё аб дзвярных завесах
Выбіраючы сталёвую дзверы
Выбіраючы сталёвую дзверы - падушыце
Дзверы
Дзвярны званок
Драўляныя дзверы
Як абраць міжпакаёвыя дзверы
Як абраць сталёвую дзверы